Barbara Duda | poezja.exe.pl

Smakowanie

czasem
próbuję swoich wspomnień
wtedy uśmiech wgniatam
w oczodoły
a na skórze
mnożą się krople
odroczonej modlitwy

nie lubię wysyłać sygnałów

tej latarni
już sobie nie przypomnę
ukąsiła mnie kiedyś
nienawiść
karłowatych przesądów

i czasem też
nie mogę zasnąć

lepiej nie rób tego
za mnie

Gra ja

cicho
cicho sza
gra
ćma
w środku miasta
ja
bez dna
nie wolno się snuć
splunąć
truć
puchną księżyce
na łamach kałuż
bruk zastanawia
pieści
odstawia
do śpiących izb
szufladek
ciżb

w zagojonym sercu
w środku miasta
cicho
cicho gra

ja

Napatoczyłam się słowu

A słowo się rzekło
urodziło słowo
słowo na początku
na końcu i wszędzie
na podstawie słowa pozbawiasz się życia
przychodzisz na świat
bo ktoś powiedział
kurwa
to też słowo
i słowo jest kurwą
jesteś zawsze słowem
słów zbiorem
słowotokiem
nośnik życia jest słowem
definicje są wszędzie
i tylko gdy tworzysz
brakuje ci słów
w gębie

a słowo stało się ciałem
napatoczyłam się

infrawidma

między dwiema brudnymi szybami
domowego okna
spoczywa zniewolona
zapomnieniem i lenistwem
sterta muszych trupów
karmiąc oko mojej wewnątrz głowy

i widzi dwa światy

Ósme piętro

Pierwsze czerwienią
płoną nieczystości
zaledwie się zacznę
już kończę

Drugie mojej kobiety
symetryczne pomarańcze jak światła
bezsenne podpierają

Trzecie mojej słabości
żółty smok poskromiony pigułką
na śmierć

Czwarte moja energia
za zielonym parawanem
majestatyczny łoskot
ratuje przed bezdechem

Piąte ? przetrwanie
niebieska chmura gotowa
na przyjęcie brzasku oka

Szóste moja gotowość
walczę i kocham się
naprzemiennie

Na siódmym indygo
zalewa się fioletem
powoli opuszczam
siebie

dalej

Czakra ósma niepisana
mówią że po niej
następuje pierwsza

Masa kałowa

Ja Teresa

Spotkałam ją u Rafała
a później u Milana
Teresa
co ze snu wyrasta
i wpada do niego
zwycięsko

nie mogli spać

Chciałabym móc znaczyć dla Ciebie tyle
co ja dla niej w moich pragnieniach
a przecież nigdy nie lubiłam
imienia własności ciotki

Teraz rozpaczliwie śnię
o jej odbiciu
w lustrze wiklinowego stolika
na którym leży
rozciągnięta lubieżnie w moich palcach
ja
Teresa

Nieuchronność

Spotykając jego
i ciebie
nie mogę
oprzeć się wrażeniu
że powiększa się grono
uczestników mojego pogrzebu

Staż

jest tutaj to
czego nie potrafię
i jest tu to
o czym wolę nie myśleć
są tutaj rzeczy
niecodzienne
i wiele jest pospolitych
niby poza cenzurą
i właściwie bez podpowiedzi
złu dostarczam ofiar
sama się tu wtrącam
i sama ustalam sankcje
lecz nie dowiedziałam się
od kogo zależy
rozmiar kaftanów
które tu obowiązują.

* * *

Kobiety więdnące w podskokach
ich cienie na straży poczęstunku
kuszą bezdenne oczy
tłumu nagiego w przesądy

na dnie pijanego rozmówcy
znalazłam chwilową przystań

A on jak stał tak stoi

klucz pachnie pokojem

a potem krzyk barmana
skołtunił płomień nocy

wychodząc zapomniałam
ugasić pozostające po sobie
zdumienie

...szukam odpowiednich słów ale zwykle to one mnie
dopadają, bo
" jeśli chcesz narysować ptaka, musisz stać się ptakiem"-
Hokusai

początek strony

poezja.exe.pl - Barbara Duda