Mikołaj Król | poezja.exe.pl

Babcia

powidła wysmażone do granic słodyczy
dziwny zapach wiekowej czystości
dworzec
turek w witrynie
i już nowogrodzka
winda tak stara że chyba do nieba
przeraźliwy dzwonek
wystane brzoskwinie

babcia siada przy oknie
przekonuje cicho
a bóg się pochyla nad starym fotelem
krótka rozmowa z dawnym przyjacielem
co nagle odszedł a świat z nim
w zaświaty

niepewny uśmiech
każdy dzień przeżyty
zbliża do tego miejsca
gdzie wszystko jest ciszą

/ 7.9.95. - 7.1.1.

* * *

nie umiem malować
może gdybym umiał
nie musiałbym obrazów
fastrygować słowem
supełków znaczeń wiązać
melodią przetykać

w pociemniałym lustrze
przegląda się chmura
słońce trzciny zapala
oddziela sklepienia

jak mi się wiedzie?

wciąż się kolor
zmienia

/ 18.2.1.

spacer

droga drży
w ciemności
przyczajona sfora nocy
długie cienie sekund
skulona modlitwa
na dnie
oddechu

/ 2.3.1.

jutrzejszy

posłuchaj
co mówi jaszczurka
                                                wiem to niełatwe
                                                koniecznie potrzeba
                                                tak zgiąć kolana
                                                żeby dotknąć brzuchem
                                                tych co odeszli
                                                a kark prawie złamać
zatrzymaj się
pod sinym z zimna niebem
                                                wiem nieprzyjemnie
                                                kiedy chmura spada
                                                torturą kropel
                                                w podniesione czoło
                                                huk wodospadu
                                                lepiej jasny sufit
                                                zanim cel górny
                                                pogoda rozpłata

pomyśl
noga za nogą
o co ci tak na prawdę chodzi
                                                kiedyś tu wrócisz
                                                i już inne słońce
                                                wyłuska z mroku
                                                ornamenty zdarzeń
nim krok postąpisz
posłuchaj jaszczurki

/ 9.4.1

taka jest

kruchą skorupę zdobić pięknie
wyrównać postem biedę ducha
zawodzić smętnie gdy nie słucha

i tańczyć tańczyć gdy umiera
i klaskać prawą ręką w drugi
panując przyjąć postać sługi

na plecy bunt na kark pokorę
smyczą wolności pleść zwątpienie
upadać w ciszy słów kamieniem

żyć nie swoje

/ 13.4.1.

cisza

pomruk
niech się rozpada
pięść wierzby otworzy
milknie kukułka
dwa lata za późno
sucho przeszurały minuty
nie pot
nie ot
choć

/ 4.5.1.

świt

z lipowych liści wypływa poranek
jeszcze powietrze nocą rozedrgane
rozprasza słońca upalne skupienie
oddycha cisza
ziewają kamienie

/ 20.7.1.

Długi Taniec

Ziemia jest twarda
pięty uderzają mocno
światło opływa biodra
kiedy tańczymy nasze stare pieśni

trzciny się chwieją przy Wielkim Przypływie
zapominamy nasze nowe pieśni
twarze na zachód zwracamy powoli

kiedy zabraknie siły
położymy się miękko
na Brzuchu

/ 15.2.2.

pranie

powoli
na wysokość oczu
trzeba podnosić i zanurzać

czas
co się o tajemnicę otarł
skórę
co dotknięć nie pojęła

przemyć na nowo
ugnieść w rękach
wybić głupotę na kamieniu
z płócien pachnących jeszcze łąką

przed dom wywiesić
niech zobaczą
jak mamy nowe lekkie dusze

/ 22.2.2.

równanie

może nie wiesz
otwieram się do siebie
sam nie wiem
ile to ma warstw

nie będzie źle - myślę
z trudem
i nie ulegam
sypkości słów
płynności uczuć
i chłodu ciała się nie boję
a jednak

jednak nie wiem
ile to ma warstw
ta cała miłość
długość światła
wielkość cienia
i do tego
dwie niewiadome

/ 28.5.2.

Mikołaj Król

Ucieszyłem się, kiedy Jerzy zaprosił mnie na swoją stronę. Nieczęsto pokazuję moje teksty, długo się wahałem. Zdecydowałem się podzielić kilkoma, które są dla mnie cenne. Niepokoję się i jednocześnie jest mi przyjemnie, kiedy myślę, że możesz je czytać.

Mikołaj

początek strony

poezja.exe.pl - Mikołaj Król